کل کار سه دقیقه است و بیشترش انتظار برای دانلود.
فایل نصاب را بگیرید و دو بار کلیک کنید. ویندوز میپرسد «آیا اجازه میدهید این برنامه تغییراتی ایجاد کند؟» — «بله» را بزنید.
وصل کارت شبکهٔ مجازی میسازد و مسیرها را تنظیم میکند؛ هر دو به دسترسی مدیر نیاز دارند.
بار اول صفحهٔ ورود میآید. «ثبتنام» را بزنید، یک نام کاربری و رمز عبور (حداقل 8 نویسه) بگذارید؛ ایمیل اختیاری است و فقط برای بازیابی رمز به کار میآید. سه روز آزمایشی میگیرید.
ورود روی اتصال رمزنگاریشده انجام میشود و برنامه فقط گواهی سرور خودمان را میپذیرد، نه هیچ گواهی دیگری.
روی کاور بازی بزنید. الان Counter-Strike 2، Dota 2 مسیر واقعی دارند؛ بقیهٔ کاورها خاکستریاند و انتخاب نمیشوند. اگر بازی موردنظر پایینتر است، دکمهٔ «بازیهای بیشتر» زیر ردیف کاورها یا جستوجوی بالای صفحه شما را به آن میرساند.
روی هر کاور نوشته میشود که همان بازی همین لحظه روی این کامپیوتر اجرا شده است یا نه. این را فقط از فهرست پروسههای ویندوز میخوانیم.
چند ثانیه طول میکشد تا کارت شبکه ساخته و مسیرها نصب شوند. بار اول ویندوز ممکن است دربارهٔ فایروال بپرسد؛ اجازه بدهید.
همین. آنچه از تونل میرود ترافیکِ به مقصد سرورهای همان بازی است — وصل برای همان نشانیها مسیر نصب میکند و بر اساس برنامه تفکیک نمیکند، پس اگر برنامهٔ دیگری هم به همان نشانیها وصل شود از همین مسیر میرود. هیچ مسیر پیشفرضی نصب نمیشود و بقیهٔ اینترنت شما دستنخورده میماند. از همین ترافیک هم فعلاً فقط UDP حمل میشود؛ TCP به همان نشانیها امروز دور ریخته و شمرده میشود، و IPv6 اصلاً وارد تونل نمیشود.
زیر نمودار مسیر، چهار چیز نوشته میشود: تأخیر، نوسان، بستهٔ گمشده و کیفیت. هرکدام تا وقتی اندازهگیری واقعی نداشته باشند خط تیره میمانند — نه صفر.
تأخیر همان رفتوبرگشت تا سرور وصل است، نه تا سرور بازی. پینگی که داخل بازی میبینید کل مسیر است و معمولاً بزرگتر درمیآید چون یک پارهٔ بیشتر را در بر میگیرد؛ ولی این دو عدد دو چیز مختلف را در دو لحظهٔ مختلف میسنجند و بازی هم عددش را هموار میکند، پس «همیشه بزرگتر» قاعده نیست. بخش آخر مسیر — از سرور ما تا مرکز والو — فقط از نظر زندهبودن دیده میشود و برایش عدد نوسان و گمشدن نوشته نمیشود.
تا وقتی بازی هنوز بستهای نفرستاده، زیر دکمهٔ اتصال مینویسد «تونل برقرار است — منتظر ترافیک بازی» و کیفیت «آماده» است. این حالت سالم است، نه خطا.
| نشانه | معنی و راهحل |
|---|---|
| به دسترسی مدیر نیاز دارد | روی میانبر راستکلیک و «Run as administrator». اگر از نصاب استفاده کرده باشید معمولاً پیش نمیآید. |
| درایور شبکه بارگذاری نشد | نصب را دوباره انجام دهید؛ wintun.dll کنار برنامه نیست. |
| یک VPN دیگر همین مسیرها را دارد | اول آن VPN را قطع کنید. دو برنامه نمیتوانند همزمان یک مسیر را در اختیار بگیرند. |
| هیچ سروری پاسخ نداد |
چند علت ممکن دارد و ترتیب بررسی همین است:
1) شبکه یا فایروال: در تنظیمات، «تست دسترسی به سرور» را بزنید — همانجا میگوید کدام نشانی و کدام پورت پاسخ داده و کدام نه. 2) خود سرور: صفحهٔ وضعیت را ببینید. 3) اشتراک: در «حساب من» تاریخ انقضا و وضعیت حساب نوشته شده. «پاسخ نمیدهد» بهتنهایی به معنی تمامشدن اشتراک نیست. |
| بستهها میرسند ولی پاسخی برنمیگردد | مسیر برگشت بسته است؛ در برنامه دکمهٔ «سرور دیگر» را بزنید. این معمولاً مشکل شبکهٔ بین راه است، نه حساب شما. |
| گواهی سرور آن چیزی نیست که انتظار داشتیم | نسخهٔ برنامه قدیمی است. از صفحهٔ دانلود نصاب تازه را بگیرید. |
| پنجره سیاه و خالی باز میشود | WebView2 نصب نیست. «Microsoft Edge WebView2 Runtime» را نصب کنید. |
در کنسول Counter-Strike 2، این دستور مسیر انتخابشده و پینگ به تمام مراکز والو را چاپ میکند:
net_print_sdr_ping_timesو این یکی آمار تفصیلی اتصال را میدهد:
steamdatagram_client_statusدر Dota 2 همین دو دستور در کنسول کار میکنند (کنسول را از Settings ← Hotkeys ← Advanced فعال کنید). عدد پینگ داخل بازی کل مسیر است و با عدد داخل وصل یکی نیست.
برنامه خودش هر بار که باز میشود نسخهٔ تازه را بررسی میکند. اگر نسخهای باشد، در «تنظیمات» دکمهٔ نصب ظاهر میشود: دانلود میکند، درستی فایل را با جمعکنترل SHA-256 میسنجد، اتصال را میبندد و نصاب را باز میکند. حساب و تنظیمات شما دستنخورده میماند.
از «Settings ← Apps» یا میانبر «حذف وصل» در منوی استارت. هنگام حذف میپرسد تنظیمات و کلید هم پاک شوند یا نه — اگر قصد نصب دوباره دارید «خیر» بزنید.